WHY SO SERIOUS ?

เรื่องไฟมันลนก้นนี้มันไม่ใช่เรื่องแบบว่าจุดไฟมาผาก้นชาวบ้านเค้าเล่นนะครับ แต่มันคือช่วงเวลาที่สาหัสที่สุดในช่วงเวลาหนึ่งของชีวิต ที่ทำให้ทุกๆคนต้องเร่งมือทำบ้างสิ่งบ้างอย่างให้เสร็จทันลุล่วงตามเวลาที่กำหนด คุณต้องยอมละทิ้งเวลานอนอันแสนสบาย เพื่อมานั่งทำให้มันเสร็จ บางคนก็สนในงานมากว่าแฟน บางคนทำจนไม่กินไม่นอน บางคนถึงกับไม่สนใจสิ่งรอบข้าง ประมาณว่าถ้าทำใม่ทันกูตายแน่ แต่มันก็ตายจริงๆเหละครับ อิอิ ช่วงนี้จะเป็นช่วงที่คนเหล่านี้จะใม่ค่อยสุงสิงกับใคร เหมือนคนเก็บตัว เป็นโรคซึมเศร้า หน้าตาดำคร่ำเครียด ถ้ามีเพื่อนๆหรือแฟนที่ไม่เข้าใจ อาจจะเข้าใจผิดว่ามันโกรธไรกูหรือเปล่าว่ะ เค้าแอบมีกิ๊กแน่เลย ถึงไม่ค่อยสนใจเราเลย เห็นมั้ยครับ เมื่อไฟมันลนก้น มันส่งผลต่อชีวิตและคนรอบข้างขนาดไหน  พวกคนเหล่านี้จะมีแฟชั่นที่ฮิตและแต่งเหมือนกันโดยมิได้ตั้งใจคือ หน้าโทรม ขอบตาดำ ตาปรือ และแดงกล่ำ เหมือนคนจะร้องไห้ แต่มันน่าจะร้องไห้จริงๆนั้นเหละ ฮือๆ จะเห็นคุณค่าของเวลาก็ช่วงนี้ละครับ 1 วินาทีก็มีความหมายเหลือเกิน

นี้เหละครับ เห็นได้ชัดเลยกับคำโบราณที่ว่าลำบากก่อนแล้วสบายทีหลัง ถ้าเราทำไปเรื่อยๆตั้งแต่เนิ่นๆ เราคงไม่ต้องมาลำบากอดหลับอดนอนมาทำงานให้ทันหรอกครับ คิดว่าจะทำเรื่อยๆแต่มันอดใจที่จะขี้เกียจไม่ได้ พอตอนหลังละเป็นไง อิอิ นั่งหลังขดหลังแข็งทำงานให้ทันตามกำหนดส่ง เหนื่อยนะเนี้ย นั่งทำไปสำนึกไปว่าทำใมไม่ยอมทำมาตั้งแต่แรก เหอๆ มาสำนึกเมื่อไฟมันมาจ่อตูดซะแล้ว เพื่อลดความร้อนของไฟ ปั่นงานกันยิกๆเข้าไปนะ สู้ต่อไปทาเคชิ ตราบใดที่ยังไม่น๊อคตายคางาน ตราบใดที่ยังมีเวลาเหลืออยู่อย่าเพิ่งท้อ อิอิ โอ้ยจะเสร็จทันมั้ยเนี้ยยยยยยย

ปล.นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ไม่อยากตูดร้อน ก็จงอย่าขี้เกียจ