WHY SO SERIOUS ?

ในวันที่ผมไปเรียนตอนเช้าๆผมจะไปลงรถที่อนุสาวรีย์ชัยฯเป็นประจำ และผมจะรอซื้อหนังสือพิมพ์ทุกๆเช้า และเช้าวันนี้ก็เป็นเหมือนเดิม ขณะที่ผมนั่งรอหนังสือพิมพ์ ผมก็หันไปเห็นเด็กผู้ชายคนหนึ่ง เด็กคนนี้ผมเห็นทุกเช้า เขาจะมานั่งเล่นดนตรีขอเงินผู้คนที่ผ่านไปผ่านมาตั้งแต่เช้า ใส่ชุดนักเรียนและเขียนป้ายว่า ขอเงินเพื่อไปโรงเรียน แต่ผมก็เห็นแกนั่งอยู่ทั้งวันนั้นเหละ ไม่ได้ไปเรียน เป็นขอทานที่น่าตบที่สุด จะเห็นได้ที่สะพานลอยหน้าโรงพยาบาลราชวิถี

แต่เช้าวันนี้ที่นั่งประจำของเขา มียายแก่ๆ น่าสงสารมานั่งแทน ยายคนนี้ก็มานั่งขอทานที่สะพานลอยแห่งนี้เป็นประจำเหมือนกันแต่บางวันก็ไม่เห็น ผมก็นั่งดูแกและคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยตามประสา สักพักเด็กนรกนั้นก็เดินตรงไปที่ยาย และด่ายายคนนั้น ประมาณว่ามานั่งที่ของมัน และจะไล่ยายแกออกไปที่อื่น อย่ามานั่งที่สะพานลอยนี้ ผมนั่งนึกหมั่นไส้และนึกเชียร์ยายแกอยู่ในใจ อย่าลุกให้มัน อย่าไปยอม มันยืนด่าสักพักยายแกก็ไม่ลุก มันเลยเดินแบบอารมณ์เสียลงมา แต่ที่น่าตบไปอีกคือ มันเดินมาเที่ยวปัดป้ายหน้าร้านแถวๆนั้น และเดินมาที่น้องนักเรียนผู้หญิงที่ยืนคุยกันใกล้ๆกับผม มันเดินผ่าเข้าตรงกลางเลยครับ น้องนักเรียนก็ตกใจหน้าอึ้งแด๊กและหันมามองหน้าผมประมาณช่วยหนูด้วยค่ะพี่ สักพักมันเดินกลับมาอีก ผมทนความกวนตีนของมันไม่ไหว เลยแอบเขวี้ยงเศษยางลบใส่มัน แม่นอย่างกะจับวาง เข้ากลางกระหม่อมพอดี มันก็งงใหญ่ว่าอะไรตกใส่หัวมัน ผมกับน้องนักเรียนหันมาสบตาและยิ้มๆกัน กวนตีนดีนักนะ

ขณะที่นั่งอยู่ก็มีพอกับลูกเดินมาใกล้ๆผมก็ มีกระเป๋าลูกหนึ่งพร้อมเสื่อหนึ่งผืน ผมเข้าใจว่ามาเยี่ยมใครที่โรงพยาบาล แต่เมื่อคนเป็นพ่อพูดขึ้นมาทำเอาผมอึ้ง มันไล่ให้ลูกขึ้นไปขอทานบนสะพานลอยครับ ลูกก็เป็นเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆประมาณห้าขวบได้ นรกเป็นพยาน ผมแทบจะไม่เชื่อกับสิ่งที่ได้ยินผ่านรูหู ว่าพ่อจะบังคับให้ลูกไปขอทาน ส่วนตัวเองนั่งรอเงินที่ลูกขอมาได้อย่างสบายใจ บ้านนี้เมืองนี้เป็นอะไรกันไปหมดแล้ว ปัทโธ่!

ไม่น่าเชื่อว่าเช้านั้นจะทำให้ผมหดหู่ได้ขนาดนี้ ได้รับรู้สิ่งที่ไม่เคยคาดคิดว่าจะได้ประสบพบเจอ โดยเฉพาะ พ่อที่ใช้ลูกไปขอทาน และก็ยังคงอีกมากที่เป็นแบบนี้ เดี๋ยวนี้เจอขอทาน หรือใครมาเรี่ยไรเงิน ผมจะมีความร้สึกระแวงว่าจะโดนหลอกมั้ย เงินที่เราให้เข้ากระเป๋าใคร เพราะเดี๋ยวนี้มิจฉาชีพเยอะแยะ ไม่รู้ใครเป็นใคร แต่ก็อย่าให้เราละทิ้งความดีงามเพราะความระแวง ขอให้ให้ทำไปด้วยความจริงใจ ด้วยความรู้สึกที่อยากให้ เราก็จะสบายใจ ส่วนพวกนั้นประตูนรกคงจะเปิดรอพวกมันเองเหละ หัวคนพวกนี้คงจะแหว่งหมดแล้ว ไม่ใช่ไรหรอกครับ นรกกินกบาลพวกนี้หมดแล้ว ผมยังเชื่อว่าความดีงามคงยังมีในจิตใจทุกๆคน อยู่ที่คุณแล้วจะนำมันออกมาใช้หรือเปล่า มาช่วยกันทำให้สังคมน่าอยู่มากกว่านี้ครับ